Door vanochtend wakker gemaakt te worden door de huilende baby van de buren, het getimmer, het getoeter en de scooters met open uitlaten zijn we allebei erg vrolijk wakker geworden. “?????” of “????” zijn zinnen die wellicht geschreeuwd werden vanochtend. Goedemorgen dus. Vannacht regende het erg hard zoals je dat wel is kan hebben. 

De planning vandaag was om naar Little Venice te gaan. Dit is een dorpje wat er precies zo uit ziet als Venetië en waar je zelf door de smalle kanalen kan varen in zo’n Gondola, erg romantisch dus. Helaas regende het het weer hard toen we weg wilden gaan dus hadden we het plan veranderd. Even naar ze Starbucks waar je snelle WiFi hebt om wat dingen te plannen en dan daarna naar her kleine Venetië. 

Eenmaal in de koffiewinkel aangekomen hebben we wat lekkers besteld en konden we wat zaken gaan regelen. De volgende plaats waar we heen gaan is Bandung en en dit is zo’n 100km rijden, het vervoer hier naar toe werd al snel geregeld.

Na Bandung gaan we naar Yogyakarta. Volgens iedereen die we spreken is dit echt fenomenaal en moeten we hier dus echt naartoe. Om naar Yogya te gaan gaan we gebruik maken van de trein. De tickets zijn gemakkelijk online te kopen, dachten we. 

Het probleem is dat al onze credit cards niet werken. Kut. Een aantal dagen geleden lukte het ook al niet om een hotel te boeken via onze credit card dus wat zou het probleem toch kunnen zijn. Na heel veel verschillende namen proberen tijdens het afrekenen lukte het nog steeds niet om te betalen. Een klein probleempje dus. 

Om het probleem op te lossen is er naar de Nederlandse credit card maatschappij gebeld. Dit kostte mooi €3,- per minuut en hier is ruim 25 minuten mee gebeld. Om eerlijk te zijn zou ik het minder erg vinden als die kaart nu gewoon zou werken. Maar zoals je al denkt, kapoet. Uiteindelijk hebben we een aantal uur in de Starbucks gezeten om te proberen te betalen. Een productieve dag dus. 

Omdat in de middag de zon (eindelijk) begon te schijnen zijn we op het terras gaan zitten. Het uitzicht was niet iets wat we gewend waren, in plaats van centraal station in Leiden zagen we nu een soort woonwijkje. Er kwamen steeds meer kleine kindjes naar buiten en die begonnen allemaal heel lief naar ons te zwaaien. Cuuute. De lieve kindertjes wilden natuurlijk selfies maken. Als internationale bekendheden waren we hier al aan gewend en was dit dus geen enkel probleem. 

Oja, omdat er snelle WiFi was hebben we ook veel Netflix kunnen downloaden. Iets wat óók echt belangrijk is. 

Na het plannen en proberen te betalen gingen we maar weer terug naar huis. Eerst nog wat te eten gekocht voor in de kamer in de lokale supermarkt. Daarna nog naar een Indonesisch restaurant gegaan om avond te eten. Na 25 seconden stond onze hele tafel vol met eten en we wisten niet wat we ermee aan moesten.

Gelukkig sprak er iemand 4 woorden Engels en zei tegen ons “You one choose food.”. We wisten allebei totaal niet wat we kregen en het was dus een beetje gokken. Uiteindelijk hebben we gekozen voor Rendang wat echt onwijs(expres niet veel onwijs gezegd deze blog) lekker was. Na dit heerlijke eten zijn we maar richting ons hotel gegaan. Uiteindelijk was dit dus een dag waar we gelukkig veel konden plannen maar niet veel betalen.