Hallo dit is dag acht. Vandaag kan je lekker lezen over wat we in Bandung hebben gedaan. We werden eindelijk een keer vroeg wakker, er was een airco en niet zoveel herrie, top geslapen dus. 

Omdat we weer in het Ibis hotel zitten stond er weer een lekker ontbijtje voor ons klaar met een thee en een koffie. Daarbij een bak rijst gegeten en wat broodjes dus helemaal klaar voor een drukke dag. 

Na het ontbijt hadden we zin om even lekker door de stad te lopen. Omdat de zon scheen was het goed warm. Wat je in Bandung erg merkt is dat het druk is op de weg. Je voelt de uitlaatgassen een beetje in je longen zitten. Daarom vandaag ervoor gekozen mondkapjes te dragen. 

    Na een tijdje lopen werden we aangetrokken in een winkel omdat er een man voor de deur stond mee te zingen. Het was erg vals maar het was vooral de passie die hij in zijn stem had waardoor we werden aangetrokken. Zoals je weet dragen ze in Indonesië van die leuke blousjes en om me echt thuis te voelen heb ik ook zo’n gave blouse gekocht. 

    Na onze citytrip was het tijd om onze kleren naar de wasserette te brengen. Ik loop al een paar dagen in dezelfde onderbroek en en van Isa zijn ze ook bijna op. 

    Tijdens het zoeken naar de wasserette hadden we eindelijk de moed een verse fruit smoothie te proberen. Nadat we allebei een slok hadden genomen en elkaar heel vies te kijken wisten we genoeg. Dit gaan we niet opdrinken. Ik ga niet beschrijven wat de smaak was maar geloof me, lekker wat het niet. 

    Wat heel leuk is aan Bandung is dat je regelmatig Nederlandse gebouwen ziet. Bij sommige gebouwen zie je dat het Nederlandse stijl is. Daarnaast zie je soms ook Nederlandse teksten.

    Rond een uur of 5 begon het weer even lekker te regenen. Gelukkig zaten we binnen in de kamer en konden we relaxed een afleveringetje kijken. Daarnaast konden we een restaurant zoeken voor de avond. Vanwege onze liefde voor sushi was de keuze snel gemaakt. 

    De sushi was (weer) lekker en ook de prijs beviel ons opnieuw. Naast het restaurant kwamen wel meerdere kleine kindjes naar ons toe om te bedelen. Hoe zielig het ook is, je zag ze toneel spelen. Geen toon in de stem, zielige ogen, achter je aan lopen. Maar toen we een aantal meter verderop stonden zag je ze allemaal lachen en naar hun ouders rennen. 

    Toen de meneer van de Grab was aangekomen werden we in het Engels aangesproken. Dat gebeurt echt niet vaak hier. Omdat de kleine bedelaars toch zielig zijn begonnen we hierover tegen de chauffeur. Hij vertelde ons ook geen geld te geven. 1 omdat het niet voor de kindjes is, en 2, wanneer een politieagent ziet dat je geld geeft dan kan je worden aangehouden. Het is dus illegaal geld te geven aan bedelaars. Daarom hebben we nu helemaal 0.0 schuldgevoel over geen geld geven aan zwervers. 

    Nu nog een theetje drinken en tot later.