Weer een nieuwe dag.

Na vanochtend weer lekker ontbeten te hebben trokken we ons terug op de kamer en later op het terras om onderzoek te doen naar onze volgende plek. Eerst naar Bali? Of toch eerst Kuala Lumpur? Na heel wat berekeningen, plannen en onderzoek kwamen we er nog niet uit. We lieten het maar even en gingen ons klaar maken voor onze trip naar de Borobudur.

We hadden nog wat tijd over en beide wel honger.

Op Google Maps keken we wat er in de buurt was en na Isa’s voorkeur voor sushi zijn we naar Sushi Tei gelopen. Het was zo’n 11 minuten lopen op een erg smalle stoep langs de drukke wegen. Het stonk er overigens enorm. Met onze shirts half over onze gezichten getrokken liepen we stevig door. We kregen een plekje aan de bar en konden zo de open keuken in kijken waardoor we ons eten vers gemaakt zagen worden, dat was erg leuk om te zien! 

Het eten was de wandeling zeker waard en de Grab naar de Borobudur was alweer onderweg naar ons. Het was zo’n 5 kwartier rijden en om half 5 werden wij voor de ingang afgezet. De ingang sloot om 5 uur maar Melle had ergens gelezen dat je kon betalen om tot later binnen te zijn en de felbegeerde sunset kon bekijken.

We stonden in eerste instantie bij de verkeerde balie, degene voor de Indonesiërs, zij betaalden 10.000 Rupiah (0,62€) entree. Aangekomen bij de balie voor de buitenlanders waren we wel even in shock, 350.000 (21,73€) Rupiah voor ons, de buitenlanders. Nu was dit voor een normaal ticket en voor de sunset moesten we weer ergens anders zijn en meer betalen. 

Na 475.000 (29,48€) Rupiah betaald te hebben voor de sunset toegang ontvingen wij een zaklamp, dinerbon, poncho, sticker voor op onze shirts en een brochure.

Eenmaal weg bij het restaurant was het even zoeken naar het wereldwonder. We dachten eigenlijk dat het een heel grote tempel was die je al vanaf ver zou kunnen zien. Dit was niet het geval, we moesten namelijk echt op zoek naar dat ding. Na een aantal minuten lopen zagen we de Borobudur tussen de bomen verschijnen. Cool. Na vele hoge traptreden waren we bovenaan. Oh wauw wat een mooi uitzicht en wat een bijzondere tempel. Zeker als je je beseft dat het gebouwd is in de 8e en 9e eeuw. De tempel is dus al zo’n 1200 jaar oud. Ongelofelijk dat mensen dit toen al zo konden bouwen. Omdat wij zulke toeristen zijn hebben we bij ieder mooi dingetje een foto gemaakt. Na een aantal rondjes gelopen te hebben en veel bewonderd te hebben was het al tijd voor de sunset. Omdat het erg bewolkt was konden we niet gelijk zien waar de zon onder zou gaan. We hadden een mooi plekje gezocht om even te zitten en hier wachtten we dan op de zonsondergang. Van het een op het andere moment kleurde alles een soort roze. Alsof er een filter over de zon was geplakt. Het was in het echt veel mooier dan op de foto’s. Maar het belangrijkste was dat het echt een enorm bijzonder, uniek en vredig moment was. 

Genieten.

Na de zonsondergang werd het vrij snel donker en ging de tempel ook sluiten, hierom gingen wij weer op zoek naar het restaurant om weer wat te eten.

Er was een klein buffet en wij waren de enige twee in de zaal. We hadden beide eigenlijk geen zin in rijst met kip deze avond maar dat was wel ongeveer de enige keus. Na toch wat lekkers en kleins gegeten te hebben stond de Grab naar het hotel alweer voor onze neus.

Oja, eenmaal in het hotel aangekomen hebben we na enige uitstel een vlucht geboekt naar Kuala Lumpur!  Maandag zijn we daar te vinden. Een hotel moeten we nog wel even erbij zoeken. 

Dat was het voor vandaag. Bye.